در ماه اکتبر سال ۲۰۲۳، رشته از زلزله‌ های ویرانگر ولایت هرات را درنوردید که جان بیش از دو هزار تن را گرفت و خسارات فراوانی به ‌جا گذاشت. در میان صدها قربانی این فاجعه، حاجی گل ‌نبی، باشندۀ سالمند ولسوالی زنده‌ جان نیز قرار داشت که در یک چشم‌ به‌ هم‌ زدن، تمام اعضای خانواده را از دست داد. با آن‌ که این ضایعه‌ جان‌ سوز می‌ توانست هر دل نیرومندی را درهم بشکند، حاجی گل‌ نبی با صبر و استقامت مثال ‌زدنی، راه دیگری را برگزید. به‌ جای آن‌ که در غم فرو رود، به منبعی از امید، آرامش و همبستگی برای دیگر بازماندگان مبدل شد. تعهد بی ‌دریغ او به شفای جمعی و بازسازی اجتماعی، نقش اساسی در تقویت حس امید و همدلی در میان جامعه‌ آسیب‌ دیده ایفا نمود. در پاسخ به نیازهای فوری و حیاتی مردم آسیب‌ دیده، مؤسسه انکشاف، بازتوانی و صحت (ODRH) به ‌گونه‌ فوری منابع مورد نیاز را بسیج کرد تا کمک‌ های عاجل بشردوستانه را فراهم آورد. با پشتیبانی مالی و تخنیکی تمویل ‌کنندگان و شرکای کاری، مؤسسه ODRH برای یک ‌هزار خانواده آسیب‌ پذیر در ولایت هرات، کمک‌ های حیاتی مانند غذاهای گرم، آب آشامیدنی صحی، لباس و کمپل توزیع نمود. این کمک‌ ها شامل خانواده‌ هایی نیز می‌ شد که افراد دارای معلولیت را در بر داشت، تا اصل شمولیت و عدالت در پاسخ ‌دهی رعایت گردد. پاسخ هماهنگ‌ شده مؤسسه ODRH مطابق با بسته ‌های پاسخ ‌دهی خوشه امنیت غذایی و زراعت (FSAC) بود که تعهد این نهاد را به اقدام مؤثر، هم‌آهنگ و بشردوستانه بازتاب می‌ دهد. از رهگذر این تلاش‌ های مشترک، مؤسسهODRH نه ‌تنها نیازهای فوری را پاسخ گفت، بلکه پایه‌ های بازیابی درازمدت و تقویت جوامع را نیز بنیاد نهاد. تغییر چهره‌ حاجی گل‌ نبی از قربانی اندوه به پیشوای همبستگی اجتماعی، تجلی روشن از روح تسلیم ‌ناپذیر انسانی و تأثیر شگرف کار جمعی است. روایت او یاد آور آن است که در دل فاجعه، بذر امید و رستاخیز نیز می‌ روید اگر اراده و همکاری در میان باشد